„fortes fortuna adiuvat” (Terencjusz 195 – 159 r. p.n.e.)

Godziny otwarcia : Pon - Pt: 8.00-21.00 Sob: 8.00-14.00
  Kontakt : tel. 32 718 65 65 tel. 507 937 070

Pole magnetyczne: obrazowanie, terapia i magnetoterapia cz.III

III. Pole magnetyczne: obrazowanie, terapia i magnetoterapia

Stosowanie pola magnetycznego było już znane w starożytności.

Już 2000 lat temu wykorzystywano „kamienie magnetyczne” uznając ich pozytywne działanie.

Uczeni w starożytnych Chinach opisywali i stosowali magnesy jeszcze przed akupunkturą. Znane również były w Korei, Egipcie i Grecji.

Królowa Kleopatra nosiła magnetyt na czole – celem uśmierzenia bólów głowy i dla opóźnienia starzenia się. Dziś można powiedzieć, że wpływała na szyszynkę, która wydziela melatoninę – wpływa przez to na sen i jest silnym antyoksydantem.

Arystoteles stosował kamienie magnetyczne do uśmierzania bólu i rozluźniania mięśni.

Królowa Elżbieta I ( 1558 – 1603 ) była leczona magnesami z powodu bólu stawów.

Działanie magnesów zostało zbadane przez „Królewskie Towarzystwo Medycyny”, które udowodniło ich pozytywne działanie na ból i znalazło zastosowanie w leczeniu nerwobóli i skurczów mięśni.

Sama nazwa „magnes” pochodzi od regionu Grecji o nazwie Magnesia, gdzie odkryto jego złoża.

Obecnie wiemy, że ładunki stacjonarne stałe w czasie powodują wytwarzanie pola elektrostatycznego, natomiast prądy stałe zmieniające się w czasie tworzą pole magnetyczne.

Oznacza to, że ładunki/prądy, które się poruszają, tworzą pole magnetyczne (prawo Biota-Savara). Z tego wynika, że elektryczność i magnetyzm są ze sobą powiązane. (Maxwell i Lorentz).

W organizmie żywym, działanie pola magnetycznego jest bardzo subtelne. Wynika to z bardzo niewielkich prędkości cząsteczek w ciele, a przez to pole magnetyczne, które dzięki ruchowi powstaje, również jest bardzo małe.

Stwierdzono, że:

  1. pole magnetyczna pobudza oddychanie komórkowe, przyspiesza syntezę DNA i regenerację tkanki;

  2. działa na skórę, kości, tkankę nerwową, poziom lipidów, cukrów, białek, naczynia krwionośne;

  1. leczy układ ruchu, osteoporozę, zmiany zwyrodnieniowe działając przeciwzapalnie i przeciwbólowo;

  2. poprawia stan ogólny pacjentów po udarze mózgu – zwiększenie siły mięśniowej i ruchowej czynnych kończyn, pracę pęcherza moczowego, układ krążenia;

  3. ma zastosowanie przy leczeniu stwardnienia, ale działanie w tym wypadku nie jest w pełni wyjaśnione;

  4. ma wpływ na narząd wzroku: choroby siatkówki, zapalenie naczyniówki, rogówki, zanik nerwu wzrokowego, zaćmę;

  1. ma działanie przeciw zapalne w zapaleniu dróg oddechowych;

  1. likwiduje bóle i zawroty głowy czy rozdrażnienie;

  2. w układzie pokarmowym głównie żołądka i dwunastnicy reguluje motorykę i wydzielanie soków trawiennych, działanie przeciw bólowe;

  3. Rany goją się szybciej ponieważ ma działanie przeciwbakteryjne.

(Napisano z wykorzystaniem „Zastosowanie pola magnetycznego w medycynie – diagnostyka i terapia. Agata Nowak-Stępniewska”)